من یک گردشگرم

تبریز مرکز استان آذربایجان شرقی و بزرگترین شهر منطقه شمال غرب ایران است. در اسناد تاریخی از شهر تبریز با نام های مختلفی از قبیل �تَورِز�،�تَورِژ�،�توری�و�تبریز� یاد شده است. در دوران قاجار این شهر بزرگترین ،متجددترین و مهمترین شهر ایران به شمار می رفت. این شهر آغازگر انقلاب مشروطه بوده و  اکنون به عنوان شهر بدون گدا، امن ترین شهر ایران ،سالم ترین شهر ایران ،دومین قطب علوم پزشکی، دومین شهر صنعتی ، دومین شهر در جذب گردشگر سلامت و یکی از مهمترین شهرهای مهاجر پذیرمی باشد.در طول تاریخ این شهر به دفعات ویران و تجدید بنا شده و بنای کنونی آن به دوران اشکانی و ساسانی باز می گردد و دفعات پایتختی تبریز بیش از شهرهای دیگر بوده است.تبریز نخستین پایتخت جهان تشیع است.دو رودخانه تلخه رود (آجی چای) ومهران رود (قوری چای ) از داخل تبریز می گذرند که اولی دارای آب تلخ و شور و دائمی است واز شمال غربی می گذرد و دومی رودی کم آب و فصلی است که از کوه سهند سرچشمه گرفته ، از مرکزتبریز می گذرد و نهایتاً به تلخه رود می پیوندد.

آب و هوای این شهر در زمستان سرد و در تابستان گرم وخشک است. آب و هوای سرد این ناحیه از ارتفاع بالا و توپوگرافی کوهستانی آن ناشی می شود. مشاهیر زیادی در زمینه ی ادب،هنر،خطاطی،تاریخ،سیاست،فقه از این شهر برخواسته اند.این شهر نخستین شهر ایران است که  در آن هتل و مسافر خانه به سبک جدید ایجاد شده.تبریز از مراکز عمده صنایع دستی و صنایع هنری به ویژه قالی ،سرامیک،سفال،جواهر آلات و نقره کاری به شمار می رود.صنعت چرم تبریز نیز از صنایع پیشرو و شناخته شده در ایران می باشد.ائل گلی از محله های قدیمی تبریز است که آب و هوای خوبی دارد و از محله های بالاشهر و گران تبریز به شمار می رود.از سوغات معروف این شهر می توان انواع شیرینی جات از قبیل قرابیه،نوقا یا لوکا،اریس یا ریس و لوز را نام برد.

(اطلاعات بیشتر و هتل)